2 mei 2017

Onze Business Manager Brice gaat naar het wereldkampioenschap ultimate frisbee

Een kampioen in onze rangen! Brice doet al meer dan tien jaar aan ultimate frisbee. Over enkele maanden neemt hij deel aan het wereldkampioenschap in het Franse Royan.
Hoog tijd voor Brice om ons iets meer te vertellen over zijn sport en hoe hij bij ultimate frisbee terecht is gekomen.

Onze collega op het WK

Brice komt uit Brussel, waar hij aan de polytechnische school heeft gestudeerd. Nadat hij zijn diploma burgerlijk ingenieur elektromechanica met specialisatie vliegtuigbouwkunde heeft behaald, solliciteert hij voor een job als consulent bij agap2. “Sommigen hebben het over misverstanden, anderen over kansen; uiteindelijk ben ik Business Manager bij agap2 Belgium.”

Hoe lang speel je al ultimate frisbee?

“Ik begin aan mijn dertiende seizoen als speler in ultimate frisbee. De eerste 5-6 jaar was de sport nog voornamelijk mijn manier om als knaap mijn energie kwijt te kunnen; de volgende 7 jaar zijn simpelweg het resultaat van een ongeneeslijke verslaving. 

Voor de leken: ultimate frisbee is een ploegsport waarbij twee teams van zeven spelers een frisbee gooien. Ultimate frisbee wordt op gras, zand en indoor beoefend. Er mag geen contact zijn tussen spelers en het doel is om terrein te winnen door opeenvolgende passes te geven. Opvallend is de zelfarbitrage: elke speler dient zich aan de regels te houden. Spelplezier, respect en fairplay staan dan ook centraal in deze sport.

Toen Brice in 2004 zijn eerste stappen in de sport zette, trainde hij maar één keer per week. Dat duurde maar eventjes. Brice: “Voordat ik verder ging studeren, trainde ik maar één keer per week. Daarna heb ik me, naast mijn eigen club, ook aangesloten bij de club van de universiteit van Brussel. Toen ik bijna afgestudeerd was, volstond ook dat niet meer: toen ben ik bij een derde club gegaan, gewoon om elke dag van de week te kunnen trainen. Dat vond ik geweldig. 

Hij ontdekte de sport toen een jeugdvriend in de schoolvakantie ultimate frisbee ging doen als buitenschoolse activiteit. “Toen school weer begon, kwam hij aanzetten met een frisbee en heeft hij ons de basis geleerd. Ik was meteen verslingerd aan het idee achter de sport. Daarom ben ik meteen gaan zoeken waar ik in Brussel ultimate frisbee kon gaan doen. In 2004 was ultimate frisbee helemaal niet bekend in België. Een club kiezen was dus niet moeilijk, en de kennismaking met die nieuwe gemeenschap heeft mijn leven veranderd. Zoals gezegd was het pas toen ik mijn hogere studies begon en op eigen benen ging staan dat ik ontdekte waar de sport echt om draait. 

Niet alleen sport, maar ook een echte gemeenschap  

Wat vind je het leukst aan de sport?

“Ultimate frisbee is dan wel ongelooflijk plezant, maar het is niet zozeer de sport waar mensen voor vallen. Het is eerder de levensvisie van de spelers die zo bijzonder is. De reden ligt voor de hand: ultimate frisbee is een olympisch erkende sport die toch geen scheidsrechters heeft. Dat heeft een ingrijpend gevolg: elke speler kan het spel stilleggen bij een ‘overtreding’. Dus waarom zou je heimelijk een elleboogstoot uitdelen aan je tegenstander of hem de frisbee ontfutselen als hij die op rechtmatige wijze kan terugkrijgen? Bijgevolg spelen we simpelweg voor het spel, om plezier te maken, om ons best te doen zonder het spel voor een andere speler te verpesten. Toch houdt niet iedereen van die werkwijze. Sommigen houden niet van de verantwoordelijkheid die zelfarbitrage met zich meebrengt. Veel spelers proberen het en haken snel af, waardoor enkel de spelers die zich kunnen vinden in de filosofie overblijven in onze clubs. Daardoor vinden we snel raakvlakken met de mensen die we ontmoeten tijdens partijen in de bonden, toernooien en kampioenschappen waar we aan deelnemen. En het is precies dat sociale aspect waar spelers verslingerd aan raken. “

Zijn eerste grote wedstrijden speelde hij op de Europese landenkampioenschappen in 2007. België telde toen slechts een honderdtal spelers. “Omdat er verschillende categorieën waren op het kampioenschap, zoals ‘Under 17’, was de concurrentie niet moordend. Zo kon ik op amper zestienjarige leeftijd België voor het eerst vertegenwoordigen op het Europees kampioenschap! Laten we het niet hebben over onze prestaties. Die waren niet bepaald denderend. Maar jaar na jaar is het niveau in België er fel op vooruitgegaan. Er zijn nu al enkele duizenden spelers, en we staan op tal van toernooien en kampioenschappen ons mannetje. Ons voorlopig laatste exploot was het Wereldkampioenschap 2016 in Londen, waar België voor sensatie gezorgd heeft door zevende te worden in de Open categorie. “

Volgende halte: het Wereldkampioenschap

In juni 2017 vindt het Wereldkampioenschap Beach plaats in het Franse Royan. “België gaat opnieuw proberen indruk te maken op zijn collega’s, ondanks het onvertrouwde terrein. Op zand spelen doen wij niet zo vaak. Niettemin zullen we ter voorbereiding deelnemen aan een aantal toernooien. Op de Belgische, Franse, Spaanse, Italiaanse stranden… Zo’n voorbereiding is allesbehalve een straf…”

 

Wij staan alvast achter het Belgische team!